Werking

Werking – Magneten bevorderen de doorbloeding

Graag maken wij gebruik van een in Nederlands vertaald groot citaat uit het verschenen boek van Dr.Verena Breitenbach : Endlich Gesund!“

Magneten genezen echt!

Geheimen in de microkosmos

Al duizenden jaren zweren mensen bij de genezende kracht van magneten. Goed onderzocht is het fenomeen echter bij lange na nog niet. Gelukkig kan de wetenschap dit onderwerp niet langer negeren. Zo hebben wetenschappers aan de universiteit van Virginia (VS) onlangs in klinische experimenten ontdekkingen gedaan, die aanhangers van de theorie van de genezende kracht zeker niet zal verbazen, maar de onderzoekers voldoende bewijs zullen leveren, om de essentiële vragen niet langer uit de weg te gaan.
De wetenschappers hebben ontdekt dat magneten de doorbloeding stimuleren of een regulerend effect op de doorstroming van het bloed kunnen hebben. Ze hebben bovendien geconstateerd, dat uitgerekte aders krimpen en vernauwende bloedvaten ontspannen. Zwellingen en ontstekingen verdwenen, wonden genazen beter en sneller. Krassen en zelfs littekens werden aanzienlijk verzacht onder de invloed van een magneet.

Bijzonder indrukwekkend was het effect bij sportblessures, zodat – en dit is absoluut zeldzaam voor een gevestigd instituut uit de klassieke geneeskunde – de onderzoekers het advies geven, om bij verstuikingen, builen of schrammen afwisselend zakken met ijs en magneten te gebruiken.

Het is nog steeds fascinerend, dat magneetkracht met succes voor zo veel verschillende klachten kan worden gebuikt. De verschillende ziektebeelden krijgen een positieve wending, zodra er een magneet in het spel is. Is magnetische kracht werkelijk een alles genezend middel, waarvan heel veel mensen inmiddels overtuigd zijn, omdat zij het aan den lijve ondervonden hebben? Of is er één factor, die bij alle genoemde genezingsprocessen gelijk is, hoe verschillend ze ook mogen zijn?

Bij de research voor dit boek en bij de vele gesprekken, die voor de samenstelling van de ervaringen werden gevoerd, kwamen telkens weer vier begrippen naar voren: bloed, zenuwen, stofwisseling en water. De wetenschap dringt steeds dieper in de microkosmos door en ontrafelt dagelijks nieuwe geheimen. Wellicht vinden wij hier het antwoord op onze vragen. Ook het aardmagnetisch veld schijnt daarbij een rol te spelen. En ettelijke verslagen rapporteren van het versterkende samenspel tussen magneetkracht en koper.

Om hier direct op te anticiperen: het antwoord op de vraag, welk causaal effect een kleine magneet in een sieraad op de gezondheid kan hebben, kan in dit boek helaas niet worden gegeven. Of beter gezegd: het antwoord kan nog niet worden gegeven. Er zijn inmiddels meerdere benaderingen, die plausibel lijken, maar er zijn nog geen strikt wetenschappelijk bewijzen. Anderzijds zijn de ontelbare positieve ervaringen met magneetsieraden zo indrukwekkend, dat de auteur niet wilde wachten tot de wetenschap op een dag zo ver zou zijn dat zij gefundeerde bewijzen kan leveren. Of het nooit zover komt, is nog lang niet zeker, omdat het onderwerp magnetisme voor de financieel draagkrachtige farmaceutische concerns, die dit onderzoek meestal als eerste mogelijk maken, niet zo interessant is.

Bloed – een heel bijzondere vloeistof

Al sinds de oertijd wordt bloed als levenskracht bij uitstek gezien. Tegenwoordig kennen wij de vele functies die het bloed in het lichaam vervult: één van de belangrijkste taken is het transport van zuurstof en de voedingstoffen naar de cellen. En in de zin van een efficiënte logistiek neemt het op de terugweg de afvalproducten uit de stofwisseling mee. Bovendien transporteert het hormonen en andere belangrijke substanties tussen de cellen. Als onderdeel van het immuunsysteem weert het lichaamsvreemde stoffen af en helpt het om te reageren op verwondingen.

Bij de doorstromingen door de longen verandert het bloed. Het neemt daar zuurstof op. En precies hier ligt het aanknopingspunt voor het antwoord op de vraag of magnetische kracht invloed op het bloed kan hebben. Dat kan inderdaad! Al in 1935 stelde Nobelprijswinnaar Linus Pauling vast dat de rode bloedlichaampjes, het hemoglobine, magnetische eigenschappen bezat en dat deze eigenschappen – afhankelijk van het zuurstofgehalte – kunnen veranderen. Zuurstofarm hemoglobine bevat ongepaarde elektroden en is daarom paramagnetisch, dat wil zeggen dat zijn aantrekkingskracht onder invloed van een extern magneetveld wordt verstrekt. In zuurstofrijk hemoglobine bevinden zich geen ongepaarde elektronen. Daarom is het dimagnetisch en verzwakt onder invloed van een externe magneet, hetgeen tot een afstotingseffect leidt. Deze krachten zijn meetbaar en uitgangspunt van de magneetresonantietomografie (MRI).

Een ander fenomeen is de complexe materie van “bloed en magnetisme” is onder het begrip “geldrolvorming”in de literatuur opgenomen. De klassieke geneeskunde herkent hierin geen ziektewaarde, terwijl delen van de alternatieve geneeskunde bij het diagnosticeren wel belang aan deze geldrolvorming hechten. Vast staat echter wel, dat bij het verkleven van rode bloedlichaampjes – en dat is precies wat geldrolvorming is – het totale aandeel van de rode bloedlichaampjes dat bepalend is voor het zuurstoftransport, vermindert. Dit kan tot onvoldoende toevoer van zuurstof leiden. Omdat hemoglobine reageert op magneetkracht, is ook in het geval van geldrolvorming een beïnvloeding mogelijk, en de positieve ervaringen met mageetsieraden moeten ook in deze context worden gezien.

Het zenuwstelsel – de complexe communicatie van het lichaam

Iedere functie in het lichaam hangt aan veel minder dan het beroemde zijden draadje: aan een zenuw. Via de zenuwen wordt de informatie van alle processen in het lichaam, zowel de bewuste als de onbewuste, doorgegeven. Alles wat wij zien, horen, ruiken en voelen, zijn impulsen, die via de zenuwbanen naar de hersenen stromen en daar worden omgezet in corresponderende beelden, geluiden, geuren en sensatie. Kou, warmte, een goed humeur, haat, liefde – alles vind via het zenuwstelsel zijn eigen plaats in de beide hersenhelften. Synapsvorming is hier het sleutelwoord. Onderzoek naar deze materie leidt telkens tot nieuwe fascinatie.

Anderzijds wordt de wens van de mens om te bewegen, te stoppen, te grijpen, te spreken, te slikken – de lijst is eindeloos – ook door middel van deze zenuwbanen doorgegeven. Razendsnel worden de berichten naar de plaats van bestemming verzonden, waar de spieren en pezen de commando’s in de gewenste variant uitvoeren.

Bij elke informatiestroom, hoe klein dan ook, die via de zenuwcelvezels van zenuwcel naar zenuwcel wordt doorgegeven, zijn de elektrische impulsen de drijvende kracht. Deze permanente stroom is meetbaar met behulp van magneetvelden, die rondom de cellen ontstaan. Zo geeft het EEG uitsluitsel over de elektrische ontladingen in de hersenen, terwijl bij EMG de activiteit van de zenuwbaan naar de spiercel kan worden gemeten.
In veel gevallen hebben patiënten, van wie het zenuwstelsel op verschillende plaatsen beschadigd is, met magneetsieraden positieve , meestal vergelijkbare ervaringen. De ontmoeting tussen de lichaamseigen en de externe magneetvelden zou daarvoor een verklaring kunnen zijn.

Stofwisseling – energieproductie onder spanning

In iedere mens werken naar schatting zo’n 100 biljoen cellen; per uur worden er 1 miljoen nieuwe cellen gevormd – de kleinste, doch uiterst efficiënte krachtcentrales, die het lichaam door middel van de stofwisseling van de nodige brandstof voorzien. Daarbij wisselt de stof in letterlijke zin: het ruwe materiaal wordt opgenomen en omgezet in nieuwe componenten en in energie. En op de terugweg worden de afvalproducten afgevoerd.

Het transport van de stof gebeurt aan de hand van een ionenuitwisseling door de celmembraan. Dit membraan omhult de cel, schermt deze af tegen zijn omgeving en controleert, wat erin en eruit mag.

Binnen de cel heerst meestal een negatieve elektrostatische lading, buiten de cel is deze positief. Door dit potentiaalverschil kunnen de ionen heen en weer bewegen: erin en eruit. Door de afzonderlijke ionenkanalen in het celmembraan stroomt een stroom – met een onvoorstelbaar kleine stroomsterkte, maar wel meetbaar. Toen de professoren Neher en Sakmann dit fenomeen ontdekt hadden, was de wereld van de wetenschap zo gefascineerd, dat beiden voor hun Patch-Clamp techniek in 1991 de Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde ontvingen.

Als er in deze mini-krachtcentrale storingen optreden, kan dat tot een te hoge of te lage productie van levensbelangrijke substanties leiden. Het gevolg zijn stofwisselingsaandoeningen zoals obesitas,diabetes, jicht of problemen met de schildklier, om er maar een paar te noemen.

Uit ervaringen met magneetsieraden en –accessoires is naar voren gekomen, dat deze stofwisselingsaandoening door magneetkracht kunnen verminderen of zelfs helemaal verdwijnen. Klaarblijkelijk hebben de magneetvelden van het sieraad een regulerende werking op de gestoorde velden van de cellen. Alleen al de wetenschap, dat bij de werking van de cel een stroom vloeit en er daardoor onvermijdelijk een magneetveld ontstaat, zou aanleiding genoeg moeten zijn om deze oorzaak en dit effect verder te onderzoeken.

Gezondheid uit stimulerend water

Water behoort naast vuur, lucht en aarde tot de vier oerelementen. Zonder water is er geen leven mogelijk.
Voor de mens is water van wezenlijk belang. 60% van ons lichaam bestaat uit water. Per dag scheiden we 2,5 l vocht uit en moeten dit dus door middel van voeding weer opnemen. Water is het hoofdbestanddeel van iedere cel en van alle vloeistof in ons lichaam. Water transporteert de voedingsstoffen in het bloed naar de verschillende cellen, is van invloed op de spijsvertering en regelt de warmtehuishouding.

De genezende kracht van dit vochtige element is al duizenden jaren absoluut zeker. In het hele gebied rond de Middellandse Zee hebben de Romeinen thermaalbaden achtergelaten, de voorlopers van onze medicinale baden. Tot op de dag van vandaag zoeken en vinden patiënten hier verlichting. Het medische effect van water wordt o.a. toegeschreven aan de koudeprikkels die tot een betere doorbloeding van de huid leiden. Pijn, problemen met de bloedsomloop, doorbloedingsstoornissen, ziektes die gepaard gaan met koorts, slaapstoornissen en luchtwegproblemen, kunnen opgevangen en verminderd worden. Ook het vegetatieve zenuwstelsel, de hormoonproductie en zelfs het immuunsysteem kunnen door water worden beïnvloed.

Met het oog op dit ongekend grote belang is de kwaliteit van het water doorslaggevend. Wij drinken al lang geen vers bronwater meer dat uit het diepste der aarde komt, zijn weg door de lagen gevonden heeft en onder invloed van het aardmagnetisch veld veredeld werd. Het drinkwater in onze beschaving is in de meeste gevallen zeker op verantwoorde wijze bereid, maar het heeft zijn oorspronkelijke magnetiserende kwaliteit niet gehouden omdat het bij ons uit de waterleiding komt.

Wij weten tegenwoordig, dat watermoleculen zogenaamde dipolen met elektrische eigenschappen zijn. De watermoleculen vormen ringen om ionen, die op hun beurt positief of negatief geladen zijn. Als men een magneet in het water brengt, dan volgt een afstoting van de ionen overeenkomst hun lading. Door deze nieuwe inrichting van de ionen verandert de structuuropbouw van het water en dit kan een begin zijn om de veelvoudige werking van gemagnetiseerd, stimulerend water op de gezondheid van de mens te verkennen. Tot die tijd zijn we aangewezen op ervaringen van mensen, die hun kwaliteit van leven door middel van gemagnetiseerd water hebben teruggevonden.

Koper – edel, hulpvaardig en goed

De vroegst bekende culturen hebben al koper gewonnen en gebruikt. De sporen van gebruik van dit edele metaal gaan terug tot 8000 jr. v. Chr. Daarmee zou koper het metaal met de langste traditie voor het vervaardigen van sieraden zijn. In de zogeheten kopertijd ( 500 – 3300 v. Chr) beleefde het gemakkelijk te verwerken metaal een explosieve ontwikkeling onder alle volkeren. Dat koper tot op de dag van vandaag niet alleen voor sieraden wordt gebruikt, heeft gegronde redenen.

Al in deze verre oudheid werd een geneeskrachtige werking aan dit metaal toegedicht. Hippocrates benutte – wellicht zonder zich ervan bewust te zijn – de kiemdodende en doorbloeding bevorderende werking en gebruikte koper tegen zweren en spataderen. Een paar honderd jaar later hield Paracelsus zelfs een beïnvloeding van de psyche voor mogelijk, waarin in ieder geval zijn gevolg hem gelijk gaf. Of men nu – zoals de alchemisten uit de middeleeuwen deden – vrouwelijkheid met koper combineert of dat men koperen sieraden draagt om zich gewoon prettiger en meer in balans te voelen, zoals tegenwoordig gebruikelijk is bij sporters – in alle tijden gaat het dragen van koperen sieraden gepaard met hoop. Vanuit dit oogpunt heeft koper het leven van vele generaties beïnvloed.

Alleen al uit respect voor zijn traditie is koper een bijzonder interessant materiaal voor het vervaardigen van sieraden. En opnieuw wordt bewezen dat ook koper, het in ver verleden beproefde en door overlevering van oude culturen gekenmerkte metaal, bijzonder innovatief kan zijn. En onmiddellijk is de moderne wetenschap geïnteresseerd, om met name de antimicrobiële werking van koper aan te tonen. Wereldwijd wordt met man en macht onderzoek gedaan, omdat de resultaten dringend nodig zijn. Want in ziekenhuizen blijken de klassieke hygiënische maatregelen niet meer voldoende. Daarom wordt een veldonderzoek van de Asklepios Kliniek in Hamburg door onderzoekers wereldwijd als richtingbepalend beoordeeld. Daarbij werden twee afdelingen voorzien van deurgrepen, deurpanelen en lichtschakelaars uit speciale koperlegeringen.

De resultaten van de proef hebben de verwachtingen overtroffen: alleen deze maatregen kon de kiembelasting met meer dan 33% verminderen. Onder laboratoriumomstandigheden kon zelfs worden bewezen, dat op oppervlakken van koper al in korte tijd tot wel 99% van alle kiemen werden geëlimineerd. “Het werkt toch!”, zou men de medisch hoogleraren willen toeroepen, in de hoop dat zijn hun activiteiten uitbreiden met het gebruik van magneetsieraden.

Het aardmagnetisch veld – kosmische bescherming en microkosmische levensfactoor

“De magnetische energie is de elementaire energie, waarvan het hele leven van het organisme afhangt”, aldus professor Werner Heisenberg, winnaar van de Nobelprijs voor Natuurkunde. Vereenvoudigd zou men kunnen zeggen: zonder magnetisme is er geen leven.

Heisenbergs uitspraak heeft een kosmisch en een microkosmisch aspect. Enerzijds is binnenin de aarde een gigantische geodynamo actief, die ervoor zorgt, dat onze planeet door een allesomvattend magnetisch veld wordt omhuld. Dit beschermde magnetische schild beschermt het aardoppervlak tegen geladen deeltjes van de zonnewind, die na uitbarstingen van de zon in de richting van de aarde worden geslingerd. Deze hoogenergetische deeltjes van de zon zouden ieder leven op aarde mogelijk teniet kunnen doen, als ze niet door de beschermende magnetisch schild werden opgevangen. Als deze deeltjes de atmosfeer van de aarde binnendringen, ontstaan door deze beschermlaag magnetische stormen – voor het menselijk ook waarneembaar in een wonderlijk surrealistisch natuurverschijnsel, het noorderlicht.

Anderzijds werkt het aardmagnetisch veld op de processen in elke atoom, een effect, dat berust op het feit, dat in ieder organisme ionen bewegen. Deze elektrisch geladen deeltjes genereren elektrische stromen, waardoor een magnetisch veld ontstaat, dat meetbaar is op de huid. Het elektrocardiogram (ECG) of elektro-encefalogram (EEG) zijn daarvan de meest bekende voorbeelden. Al duizenden jaren in de ontwikkeling van plant, dier en mens heeft het aardmagnetisch veld een belangrijke bijdrage aan het optimaal functioneren van deze minimagneetvelden in organismen geleverd. De betekenis van het effect van de magneetkracht blijkt heel duidelijk uit het recente verleden van de mensheid: de ruimteziekte, die zich bij de eerste uit de ruimte teruggekeerde kosmonauten en astronauten openbaarde in de vorm van osteoporose en depressies. Bij latere vluchten creëerden technici kunstmatige magneetvelden in de ruimteschepen en ruimtestations, waardoor de symptomen duidelijk verminderden.

Echter: de kracht van het aardmagnetisch veld neemt af. Sinds de eerste metingen in 1830 is de kracht van het aardmagnetisch veld met bijna 10% afgenomen. Alleen al in de afgelopen 100 jaar is het veld 6% zwakker geworden. Vermoedelijke oorzaak is een tijdelijke omkering van het aardmagnetisch veld, zoals dat gemiddeld om de 250.000 jaar optreedt. Bij een dergelijke omkering wordt een contraveld opgebouwd, dat de kracht van het huidige magnetisch veld tijdelijk tot nul terugbrengt. Hoe lang verdraagt de aarde de onbeschermde blootstelling aan zonnewind? Wat gebeurt er met de magnetische krachten in de atomen? Welke invloed heeft deze ontwikkeling op de gezondheid? Redenen genoeg voor de wetenschap, om zich in dit onderwerp te verdiepen, en zeker reden om de ervaringen met magneetsieraden en –accessoires ter discussie te stellen.

Bronnen
Uitgave “ Eindelijk Gezond” Dr. Verena Breitenbach ISBN: 978-3-937964-75-1